Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Η ΖΗΤΙΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΛΟ‏ (ΣΑΡΑΚΑΤΣΙΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ)

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ....ΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,ΖΟΥΣΕ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.Ο ΚΥΡ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΣΚΑΛΙΖΕ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ.Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ,ΤΟΝ ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΑΣΧΟΛΙΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΙΧΕ ΕΤΟΙΜΟ ΖΕΣΤΟ ΦΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ.ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ,ΜΟΛΙΣ 10 ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΥ ΦΟΙΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ.
ΣΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ.ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΛΩΝΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΟΤΑΝ ΜΑΖΕΥΟΝΤΟΥΣΑΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΚΙ,ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ ΜΟΝΟ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ.ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΗΤΑΝ ΟΤΙ Η ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ ΥΠΕΦΕΡΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ.ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΗ ΕΙΧΕ ΠΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΖΗΜΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ.ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΥΠΕΦΕΡΕ ΑΠΟ ΠΟΝΟΥΣ.ΥΠΗΡΧΑΝ ΜΕΡΕΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ Η ΚΑΗΜΕΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ.
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΠΛΑΝΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΖΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΟΤΑΜΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.ΕΤΣΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΕΝΗ ΓΕΦΥΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ.ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΔΥΣΒΑΤΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ.ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΡΙΝ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΖΗΤΙΑΝΑ.ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΛΥΠΤΕ ΜΙΑ ΜΑΝΤΗΛΑ.ΦΟΡΑΓΕ ΠΑΛΙΑ ΒΡΩΜΙΚΑ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΤΑΝ ΚΑΤΩ ΣΤΟ ΧΩΜΑ.ΜΟΛΙΣ ΠΕΡΑΣΕ ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ,ΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΜΕ ΤΡΕΜΑΜΕΝΗ ΦΩΝΗ.
-ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ...ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ...ΠΕΙΝΑΩ..
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ Η ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΒΟΗΘΟΥΣΑΝ ΟΠΟΙΟΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΑΝΑΓΚΗ.ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΙΔΙΟ.ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟ ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΛΛΕΙΜΑ.
-ΟΡΙΣΤΕ ΚΥΡΙΑ,ΠΑΡΤΕ ΤΟ..
-ΜΑ,ΕΣΥ ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ ΤΙ ΘΑ ΦΑΣ ΑΝ ΔΩΣΕΙΣ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΜΗΛΟ ΣΟΥ;
-ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΚΥΡΙΑ.ΕΓΩ ΘΑ ΚΑΝΩ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΘΑ ΦΑΩ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ.
ΕΤΣΙ ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ ΑΠΛΩΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΜΗΛΟ.ΤΗ ΧΑΙΡΕΤΑΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.
ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΗ ΖΗΤΙΑΝΑ,ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ.ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΝΩΝΤΑ.ΟΙ ΩΡΕΣ ΠΕΡΑΣΑΝΕ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΥΡΙΣΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΑΦΟΥ ΕΚΑΤΣΑΝ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝΕ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ,ΛΕΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΝΩΝΤΑ.
-ΜΙΚΡΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΜΕΡΑ.ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΠΑΜΕ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΡΕΝΑΚΙ.
ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΝΩΝΤΑ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΑΛΛΑ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΑΚΡΙΑ,ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΦΙΚΤΟ ΝΑ ΠΑΝΕ ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ ΠΟΝΑΓΕ ΠΟΛΥ ΟΤΑΝ ΕΜΠΑΙΝΕ ΣΤΟ ΑΜΑΞΙ.
-ΜΑ ΠΑΤΕΡΑ,ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΜΕ;ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΤΗ ΜΑΜΑ;
-ΟΧΙ ΓΙΕ ΜΟΥ.Η ΜΑΜΑ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΜΑΜΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΟΝΕΣΕΙ ΠΟΤΕ.
-ΜΑ ΠΩΣ ΜΠΑΜΠΑ;
-ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ..Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ..
ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.Η ΧΑΡΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΘΩΣ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ.ΙΔΙΩΣ Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΛΑ.ΑΦΟΥ ΠΗΡΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ,ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΦΤΑΣΑΝΕ ΣΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ.ΕΚΕΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΕΝΑΚΙ.ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΝΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΕΙ ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ.ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ,ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΥΡΙΑ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΙΠΛΑ.ΦΟΡΟΥΣΕ ΟΜΟΡΦΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΡΟΥΧΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΜΜΕΝΟ ΜΕ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΧΤΕΡΗ ΜΑΝΤΗΛΑ.Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΕΣΚΥΨΕ ΚΑΙ ΗΠΙΕ ΝΕΡΟ.ΜΟΛΙΣ ΟΜΩΣ ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ,ΕΙΔΕ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΚΥΡΙΑ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ ΕΝΑ ΜΗΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ.ΗΤΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΗ ΖΗΤΙΑΝΑ.
-ΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΒΡΗΚΑΤΕ;ΕΓΩ ΤΟ ΕΔΩΣΑ ΣΤΗ ΖΗΤΙΑΝΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΝΑ ΦΑΕΙ.
ΤΟΤΕ,ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΦΩΝΗ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ.
-Η ΖΗΤΙΑΝΑ ΕΦΑΓΕ ΚΑΙ ΧΟΡΤΑΣΕ.ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΕΙΝΑΣΕΙ ΠΟΤΕ.ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΣΕ ΑΝΤΑΜΕΙΨΩ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΔΩΣΕΣ,ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΝΩΝΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΦΩΝΑΖΕ.ΜΟΛΙΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ,ΤΟΤΕ Η ΟΜΟΡΦΗ ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΜΗΛΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ.Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΡΙΓΥΡΩ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΔΕ ΠΟΥΘΕΝΑ.ΕΤΣΙ ΓΥΡΙΣΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ.
ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΞΑΠΛΩΣΕ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΕΦΕΡΝΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΗΣ ΚΥΡΙΑΣ.ΜΑ ΝΑΙ,ΑΥΤΗ Η ΚΑΛΟΝΤΥΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΗΤΑΝ Η ΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΩΙ ΖΗΤΙΑΝΕΥΕ ΝΑ ΦΑΕΙ.ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΡΩΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΤΗ ΖΗΤΙΑΝΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΑΥΤΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ..ΕΤΣΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ Η ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΕΒΛΕΠΕ ΝΑ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.....




ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΚΑΛΗ ΠΡΑΞΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΗ,ΜΠΟΡΕΙ ΟΧΙ ΣΕ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΑΓΚΗ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου