Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Ο ΑΝΟΙΧΤΟΜΑΤΗΣ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ (ΣΑΡΑΚΑΤΣΙΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ)‏

  ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ....ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ.ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΑ ΕΝΟΧΛΟΥΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΤΙΣΜΑ.ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΒΕΒΑΙΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΕΝΙΩΘΑΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΜΙΑ ΓΑΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΠΙΤΙ.ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΒΓΑΙΝΑΝ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ ΕΞΩ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΛΙΓΟ ΦΑΓΗΤΟ,ΚΑΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΕΜΠΑΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ,ΚΑΘΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΑΝΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ,ΑΚΟΥΣΑΝ ΕΝΑ ΘΟΡΥΒΟ.ΕΤΡΕΞΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΦΟΒΙΣΜΕΝΑ ΜΗΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ.ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΔΕΙΛΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΕΙΔΑΝ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ ΝΑ ΞΕΜΥΤΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΑΡΓΑ.ΤΟΤΕ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΑΝ ΤΟΝ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ.
-ΜΑ ΠΟΥ ΠΑΤΕ ΚΥΡΙΕ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑ;
-ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ,ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΣΚΑΨΑΝ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΧΑΛΑΣΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.ΕΧΑΣΑ ΟΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ.
-ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ;
-ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΩ.ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΙΜΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΥΦΛΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΨΑΞΩ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ.ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ.ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΜΟΝΟΣ.
ΤΟΤΕ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΚΟΙΤΑΧΤΗΚΑΝΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΕΙΠΑΝΕ.
-ΜΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΤΕ ΚΥΡΙΕ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑ.ΘΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ.ΕΞΑΛΛΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΕΨΕΙ ΑΡΚΕΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
ΤΟΤΕ Ο ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΑΡΗ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ.
ΠΕΡΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΚΑΙ ΜΠΗΚΕ Η ΟΜΟΡΦΗ ΑΝΟΙΞΗ.ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΗΤΑΝ ΑΝΘΙΣΜΕΝΑ.ΗΞΕΡΑΝ ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΙ ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΕ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ Η ΑΝΟΙΞΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΜΗ ΓΕΥΤΟΥΝ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΧΑΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΗ ΤΑ ΠΑΡΕΙ ΜΥΡΩΔΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΓΑΤΑ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑ.
ΓΙΑ ΚΑΚΗ ΤΟΥΣ ΤΥΧΗ ΟΜΩΣ,ΕΝΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ,ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΛΗ ΕΝΑΣ ΜΑΥΡΟΣ ΧΟΝΤΡΟΣ ΓΑΤΟΣ.ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΑΜΕΣΩΣ ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΤΙ ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ.ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΕ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΓΥΑΛΙΣΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΗΚΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΡΙΧΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ.ΔΙΝΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΜΑ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ.ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΕΙΔΑΝΕ ΤΟ ΓΑΤΟ ΤΑ ΕΧΑΣΑΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑΝΕ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝΕ ΠΟΤΕ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.Ο ΓΑΤΟΣ ΕΙΧΕ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΟΠΟΙΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ ΘΑ ΕΜΕΝΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.
ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΩ ΤΡΕΧΑΝΕ,ΑΚΟΥΣΑΝΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑ.
-ΕΛΑΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΕΔΩΩΩΩΩ...
ΤΡΕΞΑΝΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΜΠΑΙΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΕΝΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΤΡΥΠΑ.ΗΤΑΝ Η ΙΔΙΑ ΤΡΥΠΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΧΕ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ Ο ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ.
-ΜΑ ΠΟΥ ΠΑΜΕ;ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΑ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΤΥΦΛΑ ΚΥΡΙΕ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑ.
-ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΩ ΕΓΩ.ΠΙΑΣΤΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ Ο ΠΙΣΩ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΕ.
ΜΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΕΠΙΑΣΑΝ ΤΟ ΕΝΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑ.ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΒΓΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.
-ΕΛΑΤΕ ΦΤΑΣΑΜΕ....
ΜΟΛΙΣ ΒΓΗΚΑΝ ΕΞΩ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ.ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΥΡΙΟΥ.ΝΑΙ,ΚΑΛΑ ΑΚΟΥΣΑΤΕ.Ο ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ ΤΑ ΕΙΧΕ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΞΑΝΑΔΕΙ.ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΤΥΡΙΑ ΣΤΑ ΡΑΦΙΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΚΑΠΟΙΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ ΝΑ ΤΑ ΦΑΕΙ.
-ΕΔΩ ΕΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΚΡΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ.ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΕΧΑΣΑ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΕΡΘΩ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΜΕ ΕΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.ΕΞΑΛΛΟΥ ΣΑΣ ΕΙΧΑ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΑΤΕ.ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΑΝΤΑ ΚΡΑΤΑΩ ΤΟ ΛΟΓΟ ΜΟΥ.
ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΤΟΥΣ ΣΠΙΤΑΚΙ,ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΙΟΛΑΣ ΒΡΑΔΥ ΚΑΝΑΝΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΓΛΕΝΤΙ,ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΦΑΓΟΠΟΤΙ.ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΞΑΝΑΕΝΟΧΛΗΣΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΕΖΗΣΑΝ ΑΥΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.



ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕ ΕΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΛΑΤΤΩΜΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΡΗΜΑ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΛΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ.

Η ΖΗΤΙΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΛΟ‏ (ΣΑΡΑΚΑΤΣΙΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ)

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ....ΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,ΖΟΥΣΕ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.Ο ΚΥΡ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΣΚΑΛΙΖΕ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ.Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ,ΤΟΝ ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΑΣΧΟΛΙΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΙΧΕ ΕΤΟΙΜΟ ΖΕΣΤΟ ΦΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ.ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ,ΜΟΛΙΣ 10 ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΥ ΦΟΙΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ.
ΣΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ.ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΛΩΝΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΟΤΑΝ ΜΑΖΕΥΟΝΤΟΥΣΑΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΚΙ,ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ ΜΟΝΟ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ.ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΗΤΑΝ ΟΤΙ Η ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ ΥΠΕΦΕΡΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ.ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΗ ΕΙΧΕ ΠΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΖΗΜΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ.ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΥΠΕΦΕΡΕ ΑΠΟ ΠΟΝΟΥΣ.ΥΠΗΡΧΑΝ ΜΕΡΕΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ Η ΚΑΗΜΕΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ.
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΠΛΑΝΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΖΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΟΤΑΜΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.ΕΤΣΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΕΝΗ ΓΕΦΥΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ.ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΔΥΣΒΑΤΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ.ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΡΙΝ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΖΗΤΙΑΝΑ.ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΛΥΠΤΕ ΜΙΑ ΜΑΝΤΗΛΑ.ΦΟΡΑΓΕ ΠΑΛΙΑ ΒΡΩΜΙΚΑ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΤΑΝ ΚΑΤΩ ΣΤΟ ΧΩΜΑ.ΜΟΛΙΣ ΠΕΡΑΣΕ ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ,ΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΜΕ ΤΡΕΜΑΜΕΝΗ ΦΩΝΗ.
-ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ...ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ...ΠΕΙΝΑΩ..
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ Η ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΒΟΗΘΟΥΣΑΝ ΟΠΟΙΟΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΑΝΑΓΚΗ.ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΙΔΙΟ.ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟ ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΛΛΕΙΜΑ.
-ΟΡΙΣΤΕ ΚΥΡΙΑ,ΠΑΡΤΕ ΤΟ..
-ΜΑ,ΕΣΥ ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ ΤΙ ΘΑ ΦΑΣ ΑΝ ΔΩΣΕΙΣ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΜΗΛΟ ΣΟΥ;
-ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΚΥΡΙΑ.ΕΓΩ ΘΑ ΚΑΝΩ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΘΑ ΦΑΩ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ.
ΕΤΣΙ ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ ΑΠΛΩΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΜΗΛΟ.ΤΗ ΧΑΙΡΕΤΑΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.
ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΗ ΖΗΤΙΑΝΑ,ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ.ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΝΩΝΤΑ.ΟΙ ΩΡΕΣ ΠΕΡΑΣΑΝΕ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΥΡΙΣΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΑΦΟΥ ΕΚΑΤΣΑΝ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝΕ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ,ΛΕΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΝΩΝΤΑ.
-ΜΙΚΡΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΜΕΡΑ.ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΠΑΜΕ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΡΕΝΑΚΙ.
ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΝΩΝΤΑ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΑΛΛΑ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΑΚΡΙΑ,ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΦΙΚΤΟ ΝΑ ΠΑΝΕ ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ ΠΟΝΑΓΕ ΠΟΛΥ ΟΤΑΝ ΕΜΠΑΙΝΕ ΣΤΟ ΑΜΑΞΙ.
-ΜΑ ΠΑΤΕΡΑ,ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΜΕ;ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΤΗ ΜΑΜΑ;
-ΟΧΙ ΓΙΕ ΜΟΥ.Η ΜΑΜΑ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΜΑΜΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΟΝΕΣΕΙ ΠΟΤΕ.
-ΜΑ ΠΩΣ ΜΠΑΜΠΑ;
-ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ..Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ..
ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.Η ΧΑΡΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΘΩΣ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ.ΙΔΙΩΣ Η ΚΥΡΑ-ΡΟΥΛΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΛΑ.ΑΦΟΥ ΠΗΡΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ,ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΦΤΑΣΑΝΕ ΣΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ.ΕΚΕΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΕΝΑΚΙ.ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΝΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΕΙ ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ.ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ,ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΥΡΙΑ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΙΠΛΑ.ΦΟΡΟΥΣΕ ΟΜΟΡΦΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΡΟΥΧΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΜΜΕΝΟ ΜΕ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΧΤΕΡΗ ΜΑΝΤΗΛΑ.Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΕΣΚΥΨΕ ΚΑΙ ΗΠΙΕ ΝΕΡΟ.ΜΟΛΙΣ ΟΜΩΣ ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ,ΕΙΔΕ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΚΥΡΙΑ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ ΕΝΑ ΜΗΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ.ΗΤΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΗ ΖΗΤΙΑΝΑ.
-ΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΒΡΗΚΑΤΕ;ΕΓΩ ΤΟ ΕΔΩΣΑ ΣΤΗ ΖΗΤΙΑΝΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΝΑ ΦΑΕΙ.
ΤΟΤΕ,ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΦΩΝΗ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ.
-Η ΖΗΤΙΑΝΑ ΕΦΑΓΕ ΚΑΙ ΧΟΡΤΑΣΕ.ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΕΙΝΑΣΕΙ ΠΟΤΕ.ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΣΕ ΑΝΤΑΜΕΙΨΩ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΔΩΣΕΣ,ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΝΩΝΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΦΩΝΑΖΕ.ΜΟΛΙΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ,ΤΟΤΕ Η ΟΜΟΡΦΗ ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΜΗΛΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ.Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΡΙΓΥΡΩ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΔΕ ΠΟΥΘΕΝΑ.ΕΤΣΙ ΓΥΡΙΣΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ.
ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΞΑΠΛΩΣΕ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΕΦΕΡΝΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΗΣ ΚΥΡΙΑΣ.ΜΑ ΝΑΙ,ΑΥΤΗ Η ΚΑΛΟΝΤΥΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΗΤΑΝ Η ΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΩΙ ΖΗΤΙΑΝΕΥΕ ΝΑ ΦΑΕΙ.ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΡΩΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΤΗ ΖΗΤΙΑΝΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΑΥΤΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ..ΕΤΣΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ Η ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΕΒΛΕΠΕ ΝΑ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.....




ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΚΑΛΗ ΠΡΑΞΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΗ,ΜΠΟΡΕΙ ΟΧΙ ΣΕ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΑΓΚΗ.

Η ΖΑΒΟΛΙΑΡΑ ΝΕΡΑΙΔΑ‏ (ΣΑΡΑΚΑΤΣΙΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ)

 ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ...ΠΕΡΑ ΜΑΚΡΙΑ ΣΤΟ ΝΕΡΑΙΔΟΧΩΡΙ ΖΟΥΣΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ.ΣΥΝΗΘΩΣ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ,ΚΑΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΑΓΚΗ.ΕΚΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟ ΝΕΡΑΙΔΟΧΩΡΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΙΚΡΕΣ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥΣ.Η ΝΙΚΟΛΙΝΑ ΚΑΙ Η ΕΛΙΣΤΙΝΑ.ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΦΙΛΕΣ.ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΜΑΖΙ ΑΠΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ Η ΜΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ.
ΠΑΡ'ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΚΟΛΛΗΤΕΣ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΑΧΩΡΙΣΤΕΣ,Η ΝΙΚΟΛΙΝΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΚΑΝΕ ΖΑΒΟΛΙΕΣ.ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΚΗ ΝΕΡΑΙΔΑ ΑΠΛΑ ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ ΕΤΡΕΧΕ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΕΛΙΣΤΙΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΑΥΤΗ ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ.ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕ ΕΣΠΡΩΧΝΕ ΤΗΝ ΕΛΙΣΤΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΠΡΩΤΗ ΑΥΤΗ.ΑΥΤΟ ΣΤΕΝΑΧΩΡΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΛΙΣΤΙΝΑ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΦΙΛΕΣ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΑΛΩΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΝΙΚΟΛΙΝΑ.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ,ΑΦΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΕΤΑΞΕΙ ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ,ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ.ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ.ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΡΑΜΠΟΛΙΝΟ.ΟΤΑΝ Η ΝΙΚΟΛΙΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΣΠΡΩΞΕ ΤΗΝ ΕΛΙΣΤΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΠΡΩΤΗ ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ.ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΙΣΤΙΝΑΣ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟ ΧΩΜΑ.ΑΥΤΟ ΕΙΧΕ ΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟ ΕΝΑ ΦΤΕΡΟ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΕΛΙΣΤΙΝΑΣ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΟΝ ΝΕΡΑΙΔΟΓΙΑΤΡΟ.
Ο ΝΕΡΑΙΔΟΓΙΑΤΡΟΣ ΟΤΑΝ ΕΙΔΕ ΤΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΦΤΕΡΟ ΠΗΡΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΕΝΑ ΣΧΟΙΝΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΥΦΑΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΔΕΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΠΕΙ.
-ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΝΕΡΑΙΔΑ,ΤΗΣ ΕΙΠΕ.ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΦΤΕΡΟ ΣΟΥ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΥΦΑΣΜΑ.
ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΣ ΤΟ ΕΔΕΣΕ ΚΑΙ Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΙΣΤΙΝΑ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΑΠΟ ΤΟΤΕ Η ΝΙΚΟΛΙΝΑ ΕΜΕΙΝΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΓΙΑΤΙ Η ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ.ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΦΤΑΝΕ ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΗ ΤΗΣ.ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΑΖΙ ΤΗ ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΛΑΝΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ.ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΕΣΠΡΩΧΝΕ ΤΗ ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΛΙΣΤΙΝΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΥΤΗ ΠΡΩΤΗ.ΜΕΤΑΝΙΩΣΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΖΗΤΗΣΕ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ.
ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ Η ΕΛΙΣΤΙΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ.ΕΒΓΑΛΕ ΤΟ ΥΦΑΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΤΕΡΟ ΤΗΣ ΕΛΑΜΠΕ ΣΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ.ΑΜΕΣΩΣ ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΝΙΚΟΛΙΝΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑΝΕ ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ ΠΕΦΤΩΝΤΑΣ Η ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ.ΕΞΑΛΛΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΟΤΙ ΕΙΧΑΝ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ.ΕΚΤΟΤΕ ΕΜΕΙΝΑΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΝΑ ΠΕΤΟΥΝ ΜΑΖΙ ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ....




ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΛΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΣΠΡΩΧΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΚΑΙ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΜΕΤΑ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.

ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΑΡΚΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΔΙ. (ΣΑΡΑΚΑΤΣΙΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ)

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ,ΣΕ ΕΝΑ ΜΑΚΡΙΝΟ ΔΑΣΟΣ ΖΟΥΣΑΝ ΔΥΟ ΜΙΚΡΕΣ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ.Ο ΜΠΟΜΠΙ ΚΑΙ Η ΚΙΡΑ.ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΗΤΑΝ ΑΔΕΛΦΑΚΙΑ,ΚΑΙ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ.ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ,ΚΥΝΗΓΗΤΟ,ΜΠΑΛΛΑ ΚΑΘΩΣ ΕΠΕΙΣΗΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΑΝ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΠΟΛΥ ΨΗΛΕΣ ΚΟΡΥΦΕΣ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΘΩΣ ΕΤΡΕΧΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΦΙΔΑΚΙ.ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΦΙΔΙ ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΑΔΥΝΑΜΗ ΦΩΝΗ,ΕΙΠΕ ΣΤΙΣ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ...
-ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΜΟΥ ΚΑΛΕΣ,ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΩ ΦΙΛΟΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ;
ΤΟΤΕ ΟΙ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΓΕΛΟΥΝ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ ΣΤΟ ΦΙΔΙ.
-ΜΑ ΤΙ ΛΕΣ ΜΙΚΡΟ ΦΙΔΑΚΙ,ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΑΣ;ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ.ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΠΥΚΝΟ ΤΡΙΧΩΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ ΠΟΔΙΑ.ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΑΣ;
ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΝΑ ΓΕΛΑΝΕ ΔΥΝΑΤΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΙΔΙ.
-ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΟΥΤΕ ΠΟΔΙΑ ΟΥΤΕ ΧΕΡΙΑ.ΜΟΝΟ ΝΑ ΣΕΡΝΕΣΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ.ΜΕΙΝΕ ΜΟΝΟ ΣΟΥ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ.ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.
ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΠΑΛΙ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΚΥΝΗΓΟΝΤΑΣ Η ΜΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ.ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΙΔΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΘΗΚΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΣΚΥΨΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΜΟΝΟ ΤΟΥ.
ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ,ΠΡΙΝ ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ,ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΧΤΥ ΕΠΙΑΣΕ ΤΙΣ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΗΚΩΣΕ ΨΗΛΑ.ΗΤΑΝ Η ΠΑΓΙΔΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΤΗΣΕΙ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΟΥΝΕ ΤΑ ΖΩΑ.ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΑΡΚΟΥΔΑΚΙΑ ΕΙΧΑΝ ΠΛΕΟΝ ΠΑΓΙΔΕΥΤΕΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΧΤΥ ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΝΑΖΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΟΥΣΑΝ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ.ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΛΑΙΓΑΝΕ ΑΚΟΥΣΑΝ ΕΝΑ ΣΦΥΡΙΓΜΑ..
-ΦΣΣΣΣΣΣΣΣΣΤ...ΦΣΣΣΣΣΣΣΤ..
ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΤΩ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΙΔΙ ΝΑ ΤΙΣ ΦΩΝΑΖΕΙ.
-ΜΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΤΕ.ΘΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΩ ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΧΤΥ ΠΡΙΝ ΕΡΘΟΥΝ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ.
ΑΜΕΣΩΣ ΣΥΡΘΗΚΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΙΔΙ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΤΕΝΤΩΣΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΤΟ ΚΟΡΜΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΜΠΟ.ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΒΑΛΕ ΚΑΤΩ.ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΤΙΣ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ.ΜΟΛΙΣ ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΓΡΗΓΟΡΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΤΙΣ ΒΡΟΥΝ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ.ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΙΔΙ,ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΕΜΕΙΝΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΟΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ.
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ,ΠΡΙΝ ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΑΚΟΥΣΕ ΦΩΝΕΣ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ.ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΑΝΤΙΚΡΥΣΕ ΤΙΣ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΜΙΑ ΜΠΑΛΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ.ΠΡΙΝ ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΣΚΥΒΕΙ Η ΜΙΑ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΕΙ.
-ΑΝ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΕΣΥ ΘΑ ΠΑΣ ΕΙΧΑΝ ΠΙΑΣΕΙ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ.ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΟΥ ΕΙΠΑΜΕ ΕΧΘΕΣ.ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ...ΤΙ ΛΕΣ ΛΟΙΠΟΝ;
ΤΟΤΕ ΤΟ ΦΙΔΙ ΠΕΤΑΧΤΗΚΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΓΕΛΩΝΤΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΙΣ ΑΡΚΟΥΔΙΤΣΕΣ.
-ΜΑ ΦΥΣΙΚΑΑΑ ΚΑΙ ΘΕΕΛΩΩΩ...
ΕΤΣΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝΕ ΛΕΠΤΟ,ΑΡΧΙΣΑΝΕ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΛΙΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΧΩΡΙΣΑΝΕ ΠΟΤΕ.ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΜΑΖΙ....


ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ Η ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥΣ.ΣΤΗ ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΟΣ...